วันพุธที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2559

บทที่ 65 ฉินอี้หยวนสะบักสะบอม (ดิบ)

ฉินอี้หยวนสติขาดผึง  นางทั้งหวี้ดร้องทั้งตะเกียกตะกายเขยิบหนี!

มู่หรงเสวี่ยยิ้มกระด้าง   ร่างกายของนางขยับเคลื่อนไหวมาดักหน้าฉินอี้หยวน   ทำให้นางหวาดผวาจนแทบบ้า   จากนั้นก็เตะนางจนตัวงอกองลงไปที่พื้น  ต้องล้มลุกคลุกคลานหนีแทน

มู่หรงเสวี่ยค่อยๆเดินตาม   เมื่อไรที่ฉินอี้หยวนหยุดคลาน,  มู่หรงเสวี่ยก็จะตวัดเท้าเตะนางราวกับว่าฉินอี้หยวนเป็นลูกบอลให้นางซ้อมเตะเลี้ยงไปเรื่อย

เตะนี้สำหรับที่ทำร้ายข้า!

เตะนี้สำหรับที่กล้าใส่ความข้า!

เตะนี้สำหรับที่ใช้ประโยชน์จากข้า!

“อ้า....อ้า....อ้าก!”   หุบเหวที่เงียบสงัดไร้สรรพสำเนียงก้องกังวานด้วยเสียงหวี้ดร้องอย่างเจ็บปวดของฉินอี้หยวน  หญิงงามแห่งโม่เป๋ยในตอนนี้ผมเผ้ายุ่งเหยิง  ปิ่นปักผมของนางหลุดกระจายเกลื่อน   เสื้อผ้าฉีกขาด  คมของกรวดหินบนพื้นก็บาดผิวเนื้อนางเลือดออกซิบๆ  นวลเนื้ออันบอบบางสูงค่าเกิดรอยแผลเล็กใหญ่นับไม่ถ้วน   ดูแล้วแทบไม่เชื่อสายตาว่าองค์หญิงโม่เป๋ยจะมีวันที่มีสารรูปเช่นนี้ได้   ฉินอี้หยวนเจ็บได้แต่กัดฟันร้องท้าว่า  “มู่หรงเสวี่ย,  หากเจ้ามีน้ำยาก็เข้ามาฆ่าเปิ่นกงเสียเลยซิ!

“ใช้อาวุธปลิดชีพเจ้าจบเรื่อง,  มันดูไม่สมกับเจ้า  ข้าว่า...ข้าจะทรมานเจ้าให้ตายช้าๆดีกว่าถึงจะเหมาะสม!”   เสียงตอบที่ไม่ยี่หระของมู่หรงเสวี่ยทำให้ฉินอี้หยวนโกรธจนแทบกระอักเลือด  นางเค้นเสียงพูดว่า  “มู่หรงเสวี่ย, เจ้ามันโหดร้าย!

“ข้ารึ....โหดร้าย?   ฉินอี้หยวน,   เจ้าออกคำสั่งให้คนชุดน้ำตาลสับข้าเป็นชิ้นๆ  นั้นไม่เรียกว่าชั่วช้าหรอกหรือ?  สิ่งที่ข้าทำอยู่นี้...ก็ลอกเลียนแบบมาจากเจ้าทั้งนั้น!

มู่หรงเสวี่ยยิ้มตอบ   แล้วเตะใส่บริเวณทรวงอกของฉินอี้หยวนอีกครั้ง  สาบของชุดกระโปรงของฉินอี้หยวนก็หลุดหลวมเผยออก  ปรากฏม้วนแผ่นหนังผืนหนึ่งหลุดออกมา

มู่หรงเสวี่ยกระพริบตาก่อนที่จะก้มลงเก็บมันขึ้นมาดู   ผืนหนังนั้นเหลืองเก่าบอกให้รู้อายุว่าเก่าพอสมควร   มีอักษรสีดำเขียนพร้อมกับลายเส้นขีดเขียนแนวตั้ง  แนวนอนลากตัดไปมามองดูคล้ายแผนที่...........

มู่หรงเสวี่ยหรี่ตาครุ่นคิด   นางคิดจะพิจารณาตัวอักษรที่เขียนกำกับเอาไว้   ไม่นึกว่าฉินอี้หยวนอยู่ๆจะกระโดดขึ้นพุ่งเข้าหานาง  พร้อมกับตะโกนว่า  “คืนมา!!!

“ถอยไป!”   มู่หรงเสวี่ยเบี่ยงตัวหลบจากวิถีการโถมใส่ของนาง  พร้อมกับสลัดปลายเท้าเตะถูกใบหน้าของนางอย่างจัง   มีเสียงดังพลั่กหนักๆ  พร้อมกับฟันสองซี่ของฉินอี้หยวนที่หลุดออกมาพร้อมเลือดที่กระอักออกจากปาก

มู่หรงเสวี่ยสีหน้าสงบนิ่งราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น   นางก้มหน้ามองฉินอี้หยวน   ในมือยกแผ่นหนังขึ้นสูงให้ฉินอี้หยวนได้เห็นชัดๆ    “แผ่นหนังนี้,  ข้าจะรับไปไว้ทำประโยชน์ก่อน   เอาล่ะ,  ข้าจะให้เจ้าตายสบายขึ้นหน่อย  บอกมา,  เจ้าอยากตายวิธีไหนดี!

นางเองก็ยังไม่รู้ว่าภาพขีดๆเขียนๆบนแผ่นหนังนี้คืออะไร   แต่ยังไงเรื่องนั้นสามารถรอไว้ก่อนได้   แต่เห็นฉินอี้หยวนจะเป็นจะตายกับแผ่นหนังนี้ซะให้ได้   นางเลยเอาแผ่นหนังนี้มาใช้เป็นหัวข้อให้ฉินอี้หยวนเจ็บใจจนแทบบ้า

“มู่หรงเสวี่ย, เปิ่นกงจะฆ่าเจ้า!”   ฉินอี้หยวนหยิบปิ่นผมไว้ในมือมั่น  วิ่งพุ่งเข้าหามู่หรงเสวี่ยด้วยแววตาลุกโชนด้วยความแค้นไม่ต่างจากคนเสียสติ  นางจะฆ่ามู่หรงเสวี่ยให้ตาย!

จะฆ่าข้า!  เชื่อฝีมือตัวเองว่ามีมากขนาดนั้นเรอะ!

มู่หรงเสวี่ยส่งลูกถีบออกไปโดยไม่ต้องหยุดคิด   ฉินอี้หยวนถูกถีบจนกระเด็นไป3-4 เมตร  มู่หรงเสวี่ยดีดเท้าเหินตัวติดตามไปพร้อมตวัดกระบี่อ่อนประจำกายพุ่งเข้าหาหัวใจของนางโดยไม่ลังเล:  ในเมื่อนางอยากจะตาย,  ก็ทำให้นางสมปรารถนาซะที!

คมกระบี่ใกล้จะเสียบทะลุร่างฉินอี้หยวนอยู่แล้ว,  พลันมีมือใหญ่แข็งแรงยื่นออกมาเข้าคว้าจับข้อมือที่ถืออาวุธของมู่หรงเสวี่ยไว้  ไม่ว่านางจะออกแรงดันกระบี่ต่อยังไงก็มิอาจเคลื่อนต่อแม้แต่นิดเดียว

นางขมวดคิ้วหันไปมองหน้าผู้ยับยั้งนาง  ผู้มาคือเย่วอี้เฉิน   สีหน้าและแววตาของชายหนุ่มนั้นแข็งกระด้าง  น้ำเสียงเย็นชาประดุจน้ำแข็งของเขาเอ่ยออกมาว่า  “มู่หรงเสวี่ย,  เจ้าโหดร้ายเกินไปแล้ว.....”

สมกันดั่งผีเน่ากับโลงผุ  แม้แต่คำด่าทอนางยังเหมือนกันเป๊ะ!

มู่หรงเสวี่ยเหยียดริมฝีปาก   นางตอบกลับเสียงเย็นไปว่า   “ข้าก็เรียนรู้มาจากคนรักขององค์ชายอย่างไรเล่า!

เย่วอี้เฉินเลื่อนสายตาไปยังฉินอี้หยวนที่สลบไสลก่อนที่จะกลับมามองที่มู่หรงเสวี่ยอีกที    “ข้ากับอี้หยวนรู้จักกันมาสามปี    รู้ซึ้งถึงความคิดของนางดี  นางเฉลียวฉลาด  งดงามและมีใจเมตตา  ไม่เหมือนกับเจ้าที่จิตใจแสนจะโหดร้าย     มู่หรงเสวี่ย, หากเจ้าพูดให้ร้ายนางอีกคำ  ก็อย่าหาว่าเปิ่นหวางไม่มีน้ำใจ.....”

เมื่อประโยคนี้ถูกเอ่ยออกมา, องครักษ์หมายเลขหนึ่งและหมายเลขสองก็ชักอาวุธออกมา  คมของอาวุธกระทบกับแสงอาทิตย์เป็นประกายน่าเกรงขามพุ่งเป้ามายังมู่หรงเสวี่ย

มู่หรงเสวี่ยไม่สนใจ  นางยิ้มเยาะ  อย่างฉินอี้หยวนนี้ถือว่าคือยอดสตรีหรอกรึ?  นี่เป็นมุกตลกที่น่าขบขันที่สุดที่นางเคยได้ยินมา!

ด้วยการออกแรงเล็กน้อย, นางดีดตัวมายังใต้ต้นไม้ใหญ่ก่อนหน้าแล้วนำศพของคนชุดน้ำตาลโยนลงตรงหน้าเย่วอี้เฉิน  “นี่คือเงาอารักขาของฉินอี้หยวน  เมื่อไม่กี่ชั่วยามก่อน, นางออกคำสั่งให้พวกมันสับข้าเป็นหมื่นๆชิ้น... เพียงมองจากวิธีจัดการให้ข้าตายที่นางสั่งเงาให้กระทำ  นังองค์หญิงของท่านช่างมีจิตใจโอบอ้อมอารีหาใครเปรียบ....”

น้ำเสียงเย็นชาของอิสตรีที่เอ่ยวาจาประโยคที่ทำให้เย่วอี้เฉินหูอื้อด้วยความไม่เชื่อ  ชายหนุ่มทอดสายตาจับไปที่ศพคนชุดน้ำตาลนิ่ง  ในแววตาบ่งบอกถึงความตกใจ

สีหน้าตกใจปนตะลึงของชายหนุ่มนั้นอยู่ในสายตาของมู่หรงเสวี่ย   “องค์ชายจิง, ท่านตกใจเรื่องใด?  เรื่องที่ฉินอี้หยวนสั่งเงาของนางให้ฆ่าข้า  หรือเรื่องที่ว่าตัวท่านเองก็ไม่รู้เลยว่า ฉินอี้หยวนมีเงาแฝงตัวข้างกายตลอดเวลา.....”

พูดถึงตรงนี้, มู่หรงเสวี่ยก็นึกขึ้นมาได้ว่า  ในตอนที่เย่วอี้เฉินและฉินอี้หยวนเผชิญหน้ากับต้นไม้กินคนเอย, ค้างคาวกระหายเลือดเอย สถานการณ์คับขันระหว่างเป็นตาย,  ฉินอี้หยวนยังไม่ยอมเรียกเงาออกมาอารักขาเลย  รวมทั้งเย่วอี้เฉินก็ไม่เรียกร้องให้นางเรียกเงาของนางออกมาเช่นกัน    เช่นนั้น,  เย่วอี้เฉินคงจะไม่รู้ตัวเลยว่าฉินอี้หยวนมีเงาเคียงข้างตลอด!

“เรื่องที่นางมีเงาอารักขาเป็นเรื่องสำคัญ  แต่นางกลับไม่ได้บอกองค์ชายจิงหรอกหรือ?   นางไม่ได้มีใจให้องค์ชายจิงหรือไร?  ไม่ใช่ว่านางอยู่ข้างกายท่าน?  ทำไมถึงได้ซ่อนความลับนี้ไม่บอกให้คนสำคัญเช่นท่านได้รู้....”

ประโยคของสาวน้อยตรงหน้าทำน้ำเสียงฉงนฉงายเป็นหนักหนา  เน้นย้ำการกระทำหลบซ่อนมีความลับของฉินอี้หยวน   ในขณะเดียวกันก็มีความใส่ใจเล็กๆเหมือนจะเข้าข้างเห็นใจเย่วอี้เฉินไปด้วยที่ไม่ได้รับความไว้วางใจจากคนรัก  สองแง่มุมในคำเดียวโดยไม่ขาดตกบกพร่อง

ไม่คาดคิด,  เย่วอี้เฉินกลับมีท่าทีหัวเสีย กระโชกเสียงใส่นางว่า “มู่หรงเสวี่ย,  เจ้าอย่าได้มายุแยงให้เปิ่นหวางกับอี้หยวนแตกหัก......”

“เย่วอี้เฉิน,  ท่านจะไปกับนางรอดหรือไม่, ความเป็นจริงก็ออกมาให้เห็นอยู่แล้วตรงหน้า,  ยังมาต้องการให้ข้ายุแยงอะไรอีก?   ข้ามาหาสมุนไพรที่เขาอวี้ชาน  ไม่ได้มาหาต้นไม้กินคนหรือค้างคาวดูดเลือด   ซึ่งทั้งหมดก็ถูกพวกท่านชักพามาทั้งนั้น  คิดผลักข้าตกเหวจนข้าเกือบเอาชีวิตไม่รอด  ไม่สำนึกขอโทษแต่ยังมาต่อว่าข้า.....สติปัญญาของท่านเทพสงครามแห่งฉิงหยาน, ช่าง.......สูงส่งจริงๆ!

มู่หรงเสวี่ยส่งสายตาดูแคลนไปยังเย่วอี้เฉิน   จากนั้นนางก็หมุนกาย เดินจากไป

มองตามแผ่นหลังบอบบางของหญิงสาว,  เย่วอี้เฉินเอ่ยเสียงกระด้างว่า  “นั่น....เจ้าจะไปไหน?”

“ข้าไม่มีธุระกับท่าน  ท่านยังมองนางในแง่ดีก็เรื่องของท่าน  แต่ขอเตือนท่านอย่าง,  ฉินอี้หยวนถูกข้าทุบตีจนอวัยวะภายในบอบช้ำ  ท่านน่าจะรีบพานางลงไปหาหมอรักษา  หากชักช้าไม่ทันการณ์,  จากมีลมหายใจก็อาจจะสิ้นชีวิตลงได้  หากถึงตอนนั้นแล้ว,  อย่ามาต่อว่าว่าข้าใจร้ายใจดำคิดหึงหวงท่าน  ลงมือทำร้ายหวานใจของท่านละ...”   มู่หรงเสวี่ยตอบพลางก้าวต่อไปไม่หยุด    เย่วอี้เฉินปรากฏกายที่นี่, นางก็หมดโอกาสฆ่าฉินอี้หยวน  สมควรกลับไปตามหาหญ้าหยางเถ่าต่อ   ความแค้นของนางกับฉินอี้หยวนเก็บไว้ชำระกันโอกาสหน้า  โอกาสยังมีอีกถมเถไป!

เย่วอี้เฉินดวงตามืดดำลงไปอีก..........


องครักษ์หมายเลขหนึ่งและหมายเลขสองอ่านท่าทีของเขาแล้ว  เริ่มขยับเข้าขัดขวางมู่หรงเสวี่ย   ตั้งใจจะไม่ให้นางหลุดรอดไป.......

...............................
จบบท


68 ความคิดเห็น:

  1. สนุกมากเลยค่ะ ขอบคุณผู้แปลนะคะที่สละเวลามาแปลให้อ่าน ขอให้มีความสุขในปีใหม่นี้ มีแต่สิ่งดีๆเข้ามาในชีวิตค่ะ

    ตอบลบ
  2. โอ๊ย หญิงชั่ว ชายเลว แหมมม ไม่รู้จะพูดคำไหน น่าหมั่นไส้เสียจริง

    ขอบคุณมากค่ะไร้ท์ ค้างมาก อย่าบอกนะว่าองค์รักษ์ของอีตานี่จะมาฆ่านางจริง ๆ

    ตอบลบ
  3. สนุกมากค่ะ ขอบคุณไรท์นะคะ

    ตอบลบ
  4. ขอบคุณคะ...ตอนนี้สะใจมากคะ

    ตอบลบ
  5. ฝ่าบาทชั้นละ แม่งไม่อยากจะเชียร์เลย มาก็ช้า ตำรวจเก่าหรอออ

    ตอบลบ
    คำตอบ
    1. 55555+ ลั่นเลย

      ลบ
    2. เหมือนจะโดดลงมาก่อนด้วยนะ

      ลบ
    3. นั่นสิคะ ถึงได้โวยวายนี่ล่ะ 55555

      ลบ
  6. ทำไมไม่ตายสักที แงงงงงงง

    ตอบลบ
  7. ทำไมไม่ตายสักที แงงงงงงง

    ตอบลบ
  8. เบื่ออีคู่รักหน้าด้าน & หน้าโง่แห่งปีจริงๆ โดยเฉพาะอีองค์ชายความจิงๆ เนี่ย
    ควายล้วนๆไม่มีวัวปน เหอๆ

    ตอบลบ
  9. ผีเน่ากับโลงผุ

    ตอบลบ
  10. นางเป็นแมลงสาปใช่ป่ะฮะตายยากจริ๊ง แต่ได้ตืบเราก็โอเค

    ตอบลบ
  11. ซื่อจื่อไปไหน โดดลงมาก่อนอี้เฉิน ไม่ใช่เหรอ งงเล็กน้อย

    ตอบลบ
  12. ชายจิงมันกินหญ้าเป็นอาหารสินะถึงได้โง่และตาต่ำขนาดนี้

    ตอบลบ
  13. ต่อๆๆๆคะ

    ตอบลบ
  14. ไม่มีตบนะจ๊ะ มีแต่เตะและถีบ
    สะจายยิ่งนัก เป็นงัยละองค๋หญิงผู้สูงส่ง
    5555

    ตอบลบ
  15. โอ๊ย..ขัดใจ อิองค์ชายจิงมันบรมโง่จริงๆ มันเป็นเทพสงครามได้ไงขัดแย้งมากๆ ทีกับมู่หรงเสวี่ยนี่คำพูดดีๆ สักคำไม่เคยพูดแต่ก็ยังจะเอานางไปเป็นอนุ ทีกับยัยสะตอฉินกลับหลับหูหลับตาเทิดทูน จิงเอ๋ยจิง..ช่วยปล่อยเสวี่ยเอ๋อร์ไปเถอะ แล้วไปสมรสกับยัยฉินผู้หญิงสะตอของนายเหอะ

    ตอบลบ
  16. เหอะ อยากให้นางเอกกับพระเอกแต่งงานกันไวๆจัง องค์ชายจิงจะได้รู้สึกแค้นใจที่เลือกคนผิด ปล.เมื่อไรทุกคนถึงจะรู้นิสัยที่แท้จริงของฉินอี้หยวน ตายยากจริงๆ

    ตอบลบ
  17. เหอะ อยากให้นางเอกกับพระเอกแต่งงานกันไวๆจัง องค์ชายจิงจะได้รู้สึกแค้นใจที่เลือกคนผิด ปล.เมื่อไรทุกคนถึงจะรู้นิสัยที่แท้จริงของฉินอี้หยวน ตายยากจริงๆ

    ตอบลบ
  18. อย่าเปรียบเทียบชายจิงกับควาย. ข้าน้อยสงสารควายยิ่งนัก

    ตอบลบ
  19. โอ๊ย.....ลุ้น แต่หมั้นไส้ผีเน่า โลงผุจริงๆ
    เข้าป่ามานี้กะได้อ่านบทสวีทพระ-นาง เจอคู่ชายจิงมาก่อกวนและเซ็งเลย

    ตอบลบ
  20. ฝ่าบาทโอวหยางงงงง
    รีบมาเร็วเข้าา

    ตอบลบ
  21. ขอบคุณค่ะ ขออีกได้ไหมคะ สนุกมากเลยค่ะ

    ตอบลบ
  22. พวกแมลงสาบเนี่ยตายยากจิงๆ ตีเท่าไหร่ก็กระดึ๊บๆไปได้

    ตอบลบ
  23. ขอบคุณครับ ว่าแล้วว่าโลงผุจะต้องรีบมาช่วยผีเน่า งงว่าซื่อจื่อลงมาก่อนกลับไม่เจอก่อน

    ตอบลบ
  24. ขอให้ผู้แปลและนักอ่านทุกท่าน มีความสุขกาย สุขใจ เจริญรุ่งเรืองในชีวิต ในปี ๒๕๖๐ และตลอดไปนะคะ

    ตอบลบ
  25. โอ๊ย สะใจ แม้จะยังไม่สะใจสุดๆ อิอิ
    ขอบคุณมากค่าา

    ตอบลบ
  26. ขัดใจพวกองค์รักษ์ ไหนพวกแกคิดว่านางเอกดีกว่าองค์หญิงไง เฮ้อออออ แต่สมน้ำหน้า แต่คิดว่าฝ่าบาทโอวหยางต้องออกมาปกป้องแน่ๆๆ

    ตอบลบ
  27. ฝ่าบาทโอวหยางโดดตามมาก่อนนี่นา ทำไมองต์ชายจิงมาถึงก่อนได้ >.<

    ตอบลบ
  28. ขอบคุณค่ะ สกิลตัวร้ายไม่ยอมตายง่าย ๆ ใช่ไหมเนี่ย

    ตอบลบ
  29. พระเอกมักมาตอนจบสินะ =_=

    ตอบลบ
  30. พระเอกอยู่ไหนอ่ะ ตกคนละเหวรึไงฟ่ะ

    ตอบลบ
  31. ความคิดเห็นนี้ถูกผู้เขียนลบ

    ตอบลบ
  32. สนุกมากค่ะไรต์ สวัสดีปีใหม่ค่ะ ขอให้ไรต์ร่ำรวยเงินทอง สุขภาพแข็งแรงค่ะ

    ตอบลบ
  33. 555. คนเลวๆก็อยู่กับคนเลวๆ. สมกันจริงๆ. พระเอกเราไปไหนกระโดดลงมาก่อน. ไปหล่นที่ไหนเอ๋ย. มาช่วยนางเอกเราเร็วๆ

    ตอบลบ
  34. ขอคุณพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ จงอำนวยพลานุภาพขอสิ่งที่ท่านตั้งใจชอบ ประกอบไปด้วยธรรมจง
    สมหวังทุกประการเทอญ

    ตอบลบ
  35. ไม่ระบุชื่อ28 ธ.ค. 2559 18:31:00

    องค์ชายจิง ควายมาเกิดชัด ๆ เซ็ง 555

    ตอบลบ
  36. โอ้โห นางตบตีกันเป็นชาติ ยันชายจิงมาแล้ว ซื่อจือเราก็ยังค่าตัวแพงเหมือนเดิม=_=

    ตอบลบ
  37. ซื่อจื่อนี่ถ้าจะตัวเบามากนะกระโดดลงมาก่อนเพื่อนเลยแต่โดนลมพัดปลิวหายไปไหนก็ไม่รู้

    ตอบลบ
  38. โวะ ตายยากตายเย็นจริงๆ

    ตอบลบ
  39. ขอบคุณค่ะ

    ซื่อจื่อได้ข่าวว่าโดนลงมาก่อนไอ้แมลงสาบตัวผู้อีกไมยังไม่โผล่ละแวะเก็บสตอเบอรี่ข้างทางหรอ?????

    เยว่เอ๋อนะเยว่เอ๋อบอกแล้วใช่มั้ยให้รีบตัดลิ้นเฉือนแก้มเชือดเส้นเอ็นนังแมลงสาบตัวเมียไวไวไม่เชื่อ เห็นมะไอ้แมลงสาบตัวผู้มันมาช่วยว่าที่เมียมันก่อนเลยอ่ะ

    ตอบลบ
  40. ฝ่าบาทโอวหยางอยู่ไหนน

    ตอบลบ
  41. นั่นไง แมลงสาปเอ้ย แค่กระทืบมันไม่ตายหรอก

    ตอบลบ
  42. ไม่ระบุชื่อ28 ธ.ค. 2559 21:42:00

    สนุกมากค่ะไม่ทราบว่าจะมีโอกาสได้อ่านเป็นเล่มหนังสือรึเปล่าค่ะ

    ตอบลบ
  43. โอ้ยตายยากจริงๆ ปัดโถ่

    ตอบลบ
  44. สนุกมากค่ะ โมโหยัยองค์หญิง สมน้ำหน้า

    ตอบลบ
  45. เยาวอี้เฉินนี้ชั่งเป็นเทพสงครามที่โง่ฉิบ...

    ตอบลบ
  46. ฝ่าบาทท่านหายไปไหนมาช่วยเสวี่ยเออร์เร็ว

    ตอบลบ
  47. ยังไม่ตายก็ไม่เป็นไรหรอก นี่ก็สะใจมากพอดูเลย ถือว่าซ้อมเตะบอลเล่นๆเนาะ 5555
    ซื่อจื่อหายไปไหนคะเนี่ย แอบดูอยู่ตรงไหนออกมาเลยนะ

    ตอบลบ
  48. สนุกมากกกกกเลยค่ะ 4 คน 4 แบบ
    โหดมาก
    อึดมาก
    โง่มาก
    เต่ามาก

    ตอบลบ
    คำตอบ
    1. 55555 ให้คำจำกัดความได้ดีมาก สั้นได้ใจมาก แต่รู้เลยว่าใครเป็นแบบไหน เสวี่ย..ฉิน..จิง..ซื่อจื่อ

      ลบ
  49. เขาไม่ได้เรียกยุแยง เขาเรียกช่วยเบิกเนตร โฮะๆๆๆๆๆ แต่ว่านะ...อย่าให้มันตาสว่างเลย แค่นี้ก็ขวางทางรักนางเอกจะแย่อยู่ล่ะ (เบ้ปาก)

    ตอบลบ
  50. หนังเหนียวตายยากต้องเป็นสมญานังองค์หญิงจริงๆ. รักหลง ขาดสติ โง่ไม่ทันมารยาเมียเลยองค์ชายจิ้งจก. สมน้ำหน้า ม่านบังตาหลุดเริ่มรู้แล้วสิว่านังเมียรักน่ะสตอ........ขัดใจๆๆอีองค์ชายจิ้งจกมาขัดจังหวะการทรมาณองค์หญิงของเสวี่ยเอ๋อทำม้ายยยยย ยังสะใจไม่พอ แต่สงสัยนิดนึงนะซื่อจื่อชั้นหลงวนไปไหนเนี่ย โดดลงมาก่อนกลับให้ชายจิ้งแย่งซีนได้ รอคร้ารอ ...........

    ตอบลบ
  51. ไม่เพิ่มตอนส่งท้ายปีเก่าหรือคะ
    รอด้วยความหวัง

    ตอบลบ
  52. ฝ่าบาทโอวหยางมาช่วยเร็ว
    รอของขวัญปีใหม่เป็นตอนต่อไปยุน้า

    ตอบลบ
  53. หนังหน้าปูนซีเมนต์ทั้งคู่ ฝ่าบาทโอหยางลงมาคนแรกหายไปไหนแล้ว

    ตอบลบ
  54. มาต่ออีกนะค่ะอยากรู้ว่านางเอกเราจะฝ่าองครักษ์พวกนั้นไปยังไง นางเราจะตอกนางอี้เย่ว กลับได้เจ็บแค่ไหนสุดท้ายอี้เย่วคนโง่ยังจะเชื่อนางองค์หญิงนั้นแบบโง่ๆอีกไหม

    ตอบลบ
  55. ฝ่าบาทไปติดกิ่งไม้อยู่ตรงไหนล่ะนี่ ทำไมมาไม่ถึงซะที

    ตอบลบ
  56. มาต่ออีกนะค่ะอยากรู้ว่านางเอกเราจะฝ่าองครักษ์พวกนั้นไปยังไง นางเราจะตอกนางอี้เย่ว กลับได้เจ็บแค่ไหนสุดท้ายอี้เย่วคนโง่ยังจะเชื่อนางองค์หญิงนั้นแบบโง่ๆอีกไหม

    ตอบลบ
  57. สวัสดีปีใหม่ค่ะ ติดตามอยู่นะคะ สนุกมาก

    ขอบคุณค่ะ

    ตอบลบ
  58. สวัสดีปีใหม่ค่ะ ติดตามอยู่นะคะ สนุกมาก

    ขอบคุณค่ะ

    ตอบลบ
  59. ไรท์หายยยยยยย

    ตอบลบ
  60. ไม่ระบุชื่อ3 ม.ค. 2560 19:39:00

    ว้ายยย ค้างงงง

    ตอบลบ
  61. แม่นางมู่ ข้าน้อยอยากให้ท่านฆ่าพวกเขาให้หมดเถิดเพคะ
    เบื่อพวกนี้เต็มทน

    ตอบลบ
  62. ฆ่าให้ตายไปเลยเถอะ จะไว้ชีวิตไว้ทำไหม ส่วนองค์หญิงบ้าบอคอแตกอะไรนั่นให้ตายเร็วไปก็ใช่ว่าจะดี เก็บไว่ทรมานเรื่อยๆดีกว่า

    ตอบลบ