วันจันทร์ที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2560

บทที่ 69 ตีแม่เฒ่า (ดิบ)

ณ เรือนอวี้ถางในจวนมู่หรง,  ฮูหยินตู้ผู้เฒ่าผู้สวมใส่เครื่องประดับศีรษะด้วยแถบผ้าไหมเนื้อดีติดอัญมณีสีน้ำเงินเข้มตรงกลางเม็ดใหญ่และติดเม็ดเล็กรองมาอีกหลายเม็ดเรียงเป็นลวดลายมงคล, กำลังนั่งอยู่ที่หน้าโต๊ะกลมเพื่อรับประทานอาหารเช้า

ขนมอบไส้ลูกพลัม,  ขนมอบไส้สาลี่,  ไก่แช่เหล้า,  เป็ดเยื่อไผ่,  ข้าวต้มธัญพืชสีม่วง และข้าวต้มน้ำนม  ถูกจัดวางเต็มโต๊ะ   กลิ่นหอมหวนประดังประเดให้น้ำลายสอ

ฮูหยินเฒ่ายกถ้วยข้าวต้มหวานขึ้นดื่ม  “กัวมาม่า,  ได้ข่าวอะไรหรือไม่?”

กัวมาม่าผู้นี้เป็นสาวใช้คนสนิทติดตามมาตั้งแต่ครั้งนางแต่งเข้าบ้านมู่หรง  เป็นที่ไว้วางใจของตู้ฮูหยินเป็นอย่างมาก เรื่องราวน้อยใหญ่ภายในจวนมู่หรงที่นางตู้เป็นคนคิด  ล้วนถูกนำไปกระทำให้บรรลุผลด้วยฝีมือกัวมาม่าทั้งสิ้น

คำถามของตู้ฮูหยินฟังแล้วดูกำกวม แต่ไม่เป็นปัญหาใดต่อความเข้าอกเข้าใจกันดีระหว่างนางกับกัวมาม่า  กัวมาม่าตอบกลับไปด้วยเสียงเรียบๆว่า  “รายงานฮูหยิน  ยังไม่มีข่าวเจ้าค่ะ!

ตู้ฮูหยินชะงักการกิน  หัวคิ้วย่นอย่างใช้ความคิด  “ไม่มีข่าวนานเกินไปแล้ว หรือว่าจะเกิดเรื่อง.........”

กัวมาม่าหรี่ตาลดเสียงต่ำลง   “ฮูหยินวางใจ พวกเราครั้งนี้ว่าจ้างกลุ่มนักฆ่าที่โหดเหี้ยมมีชื่อเสียงติดระดับต้นๆของแคว้น    มู่หรงเสวี่ยต่อให้มีปีกก็หนีไม่พ้นความตายไปได้”

“ที่เจ้าพูดถึง.....หมายถึงเจ้านี่, ใช่หรือไม่?”   เสียงเย็นชานำมาก่อนพร้อมกับวัตถุลึกลับบางอย่างขว้างมาตรงหน้าของตู้ฮูหยิน

วางกลิ้งไปมาอยู่ตรงหน้านางตู้,   คือดวงตาที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดแตกซ่านเบิกโพลง   มีแต่เลือดและก็เลือดเต็มไปหมด    ตรงลำคอที่ขาดวิ่นมีเนื้อติดกระรุ่งกระริ่งยังมีหยดโลหิตไหลออกมาไม่หยุด   หยดแล้วหยดเล่าที่ไหลหกเลอะเทอะลงไปยังชามข้าวต้มของนาง   กลิ่นคาวสนิมช่างชวนให้คลื่นเหียนวิงเวียน........

“ว้าย!”  ตู้ฮูหยินหวี้ดร้องเสียงลั่นด้วยความตกใจ  จนได้ยินไปไกล!

โบกไม้โบกมือไม่หยุด, จนปลายมือสะบัดไปถูกหัวคนตายนั้นจนมันกลิ้งกระเด็นไปใต้โต๊ะ  หญิงชราก็ผุดลุกขึ้นด้วยความตกใจไม่หาย    คิดจะละทิ้งไปจากโต๊ะตรงนั้น   มิคาดเท้ากลับลื่นล้มโครมไปกึ่งนั่งกึ่งยองอยู่บนพื้น

สายตาอันหวาดกลัวของนางก็ไปปะทะกับร่างของมู่หรงเสวี่ยที่กำลังเดินเข้ามาอย่างช้าๆ  นางสวมใส่เสื้อชุดกระโปรงสีน้ำเงินจาง  ใบหน้าอ่อนหวานเยาว์วัยนั้นแย้มยิ้มเจิดจ้า   แต่ดวงตานั้นเย็นยะเยือกจนผู้คนที่สบตาด้วยต้องสะท้านเฮือก!

“จะ....เจ้า...........”   นางตู้ชี้นิ้วไปยังมู่หรงเสวี่ยค้าง  กล่าววาจาใดไม่ออก  ร่างกายสั่นเทิ้มคิดกลับไปกลับมาว่า  มู่หรงเสวี่ย, มันกลับมาแล้ว   มันกลับมาแล้ว..............

“ตอบท่านย่ารอง   ข้าเป็นคน ยังอยู่ดี มิใช่ผีปีศาจที่ไหน  ท่านไม่ต้องตกใจไป   ถึงแม้ว่าท่านจะทุ่มเทเงินทองว่าจ้างนักฆ่ามาสังหารข้า แต่ข้าก็ดวงแข็งรอดมาจนได้  กลายเป็นว่านักฆ่าพวกนั้นถูกข้าปลิดชีพแทน!

มู่หรงเสวี่ยยิ้มแย้มต่อไปเรื่อยๆ    นางกล่าวไป, มือก็คว้าหัวที่กลิ้งอยู่ที่พื้นมาโยนใส่ตู้ฮูหยินอีกรอบ

“เจ้าคนพวกนี้อาจจะไม่คุ้นหน้าคุ้นตาท่านย่ารองสักเท่าไหร่    ถูกต้องแล้ว,  พวกเขาล้วนเป็นนักฆ่าที่ท่านใช้เงินจ้างวานมา  เสียดายที่ไม่สามารถขจัดข้าได้    แต่เพื่อเป็นการยุติธรรม, ข้าก็เลยตัดหัวของพวกมันมาเป็นของฝากท่าน    ให้ท่านได้รับรู้ว่าถึงหว่านเงินไปตั้งมากพลาดก็ไม่เสียเปล่า  ยังคงมีของปลอบใจติดไม้ติดมือมาฝาก..........”

นางตู้ฮูหยิน, อย่างไรก็เป็นเพียงสตรีที่นั่งบัลลังก์บัญชาการอยู่แต่ในจวน   ซื้อตัวนักฆ่านั้นพอทำเนา   แต่ไม่เคยคลุกคลีไปเห็นฉากเลือดสาดจริงๆ  พอหัวมนุษย์โชกเลือดนั้นโยนมาให้นาง จนเลือดติดเสื้อผ้าอาภรณ์และต้องผิวของนาง   ทั้งเหนียวเหนอะหนะคาวคลุ้ง  ยังไม่พอ, หัวคนตายที่มีผมติดนั้นยังตกกระทบถูกมือของนางจนทำให้ขนบนกายนางลุกชันไปหมด

อีกทั้งดวงตาของคนตายนั่น ที่จ้องค้างเหมือนจะจ้องมาหานาง    ราวกับจะตัดพ้อต่อว่าอย่างเงียบๆต่อการกระทำของนาง   ยิ่งดู,  สติก็เหมือนจะแตกกระจายได้แต่พูดขาดเป็นห้วงๆด้วยความกลัวว่า   “ชะ....ช่วยด้วย....โอ้ย.....”

กัวมาม่าที่เพิ่งได้สติรีบออกหน้ามายืนขวางมู่หรงเสวี่ยไว้    ต่อว่าหญิงสาวออกมาดังๆ ว่า  “คุณหนู,  ความกตัญญูต่อผู้เฒ่าผู้อาวุโสถือเป็นคุณธรรมสูงสุด  ฮูหยินผู้ชรามีศักดิ์เป็นท่านย่ารองของท่าน  ต่อให้นางทำอะไรผิด,  ท่านก็ไม่สามารถปฎิบัติเช่นนี้กับนางได้.....”

“หลีกไป!”   มู่หรงเสวี่ยตวัดเท้าถีบเข้ายอดอกของกัวมาม่า

กัวมาม่าถูกเตะจนกระเด็นไปสามสี่เมตร   กระแทกชนกับผนังห้องแล้วกระดอนกลับมาพังพาบอยู่ที่พื้นเสียงดังไม่เบา  ปากของนางกระอักเลือดออกมา  ร่างกายบิดผิดรูปไม่ปกติ

มู่หรงเสวี่ยปรายตาเหยียดหยามไปยังกัวมาม่า   แล้วพูดด้วยเสียงเยาะเย้ยว่า  “อย่านึกว่าข้าจะไม่รู้ว่าเจ้าเป็นมือเป็นเท้าให้กับนางตู้ผู้นี้นะ   เจ้าเป็นคนออกหน้าไปติดต่อพวกนักฆ่า....อ้อ..แล้วยังกล้ามีหน้ามาออกหน้าคิดพูดจาสั่งสอนกดดันข้า   ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตาซะแล้ว!"

มู่หรงเสวี่ยสืบเท้าเข้าเตะกัวมาม่าอีกอย่างรุนแรง  นางเตะอัดร่างของหญิงรับใช้จนกระแทกกับผนังเข้าอีกปึ้ก  นางร้องด้วยความเจ็บปวดออกมาแล้วก็หมดสติไป

มู่หรงเสวี่ยเดินเยื้องย่างเข้าหาตู้ฮูหยิน   มือก็คว้าเอาหัวคนตายมาแกว่งเล่นหยอกเย้าหญิงชรา  “ก็แค่หัวคนธรรมดาๆที่ปกติก็ตั้งอยู่บนบ่าของใครต่อใคร  เหตุไฉนท่านย่ารองถึงได้กลัวนักกลัวหนาเล่า?   หรือว่าท่านจะรู้สึกสำนึกผิดขึ้นมา?  ท่านย่ารองสำนึกผิด, ช่างหาได้ยาก....หาได้ยาก....”

น้ำเสียงหยามหยันของเด็กสาวเข้ามาในอนุสสติ   ตู้ฮูหยินเปิดเปลือกตาที่หลับปี๋ในตอนแรกขึ้นพรึ่บ   ดวงตาสีดำแกมขุ่นของหญิงชราลุกโพลงด้วยโทสะ  นางกระชากปิ่นปักผมอันหนึ่งของตนเองออกมาแล้วแทงเข้าหามู่หรงเสวี่ยอย่างเต็มแรง    “มู่หรงเสวี่ยข้าจะฆ่าเจ้า!

ฆ่านาง?     มีคุณสมบัติอะไรคิดจะมาฆ่านาง!

เด็กสาวยิ้มกระด้าง   มือน้อยคว้าข้อมือเหี่ยวของหญิงชราไว้แล้วบีบลงไปจนได้ยินเสียงดัง คลิ้ก  เป็นอันว่านางได้หักกระดูกข้อมือของตู้ฮูหยินไปเรียบร้อยแล้ว    ปิ่นปักผมนั้นก็ร่วงลงพื้นดังแกร็ง

“โอ้ยๆ!    เสียงของตู้ฮูหยินดังลั่นแหวกชั้นบรรยากาศ   เสียงแหลมหวี้ดราวกับจะถึงชั้นปุยเมฆ   สั่นสะเทือนเยื่อบางๆ ของชั้นแก้วหู   ฟังแล้วสะท้านไปถึงหัวใจ    มู่หรงเสวี่ยขมวดคิ้วบางแล้วเริ่มเตะเท้าใส่หญิงชราเป็นลำดับต่อไป

ร่างของหญิงชรากระแทกปั้กเข้ากับผนังห้อง   เสียงหวี้ดร้องในตอนแรกก็เงียบสงัด  หน้าผากของนางปรากฏเม็ดเหงื่อกาฬไหลย้อยจากความเจ็บปวด   ใบหน้าเหี่ยวชราบิดเบี้ยวไปมาจนหาส่วนที่ตึงมิได้

มู่หรงเสวี่ยสืบเท้าก้าวตามมาแล้วเตะอัดอีก   เตะจนตัวนางที่กองอยู่กับพื้นกระเด็นไปชนกับขาโต๊ะ  เป็นเหตุให้โต๊ะที่ว่าล้มครืน   ถ้วยจานชามสำรับอาหารมื้อเช้าของนางหกกองลงมาเต็มใบหน้าของตู้ฮูหยิน   ดูแล้วน่าหัวร่อยิ่ง

มู่หรงเสวี่ยไม่รีบร้อน   นางค่อยๆ เดินหลบเศษซากเป็ดเยื่อไผ่บนพื้นแล้วคว้าคอเสื้อหญิงชราขึ้น   ทันใดก็มีเสียงชัดเจนจากเบื้องหลังมาว่า   “นางเฒ่าชรามากแล้ว  คงจะทนเป็นกระสอบทรายให้เจ้าซ้อมไม่ไหว   ขืนลงมือต่อ, นางคงตายแน่!

มู่หรงเสวี่ยยิ้มหวานพลางกระชับมือที่คว้าคอเสื้อนางตู้   “เห็นว่านี่เป็นการหมายเอาชีวิตครั้งแรก   ข้าจะให้โอกาสเจ้า   หากเจ้ายังขืนคิดฆ่าข้าอีก   ข้าจะตัดหัวเจ้าแล้วเอามาเดาะเล่นที่นี่”

มู่หรงเสวี่ยพูดขู่ด้วยท่าทางมาดร้ายก่อนที่จะเหวี่ยงนางตู้ไป  นางหมุนตัวเดินกลับออกไปโดยไม่เหลียวหลังมอง  แต่นางได้ออกคำสั่งคำหนึ่งออกมาว่า  “อย่าถือว่าคำพูดของข้าไม่จริงจังเป็นอันขาด  ข้าไม่เคยพูดเล่นกับศัตรูคู่แค้น  ต่อให้เจ้าจะยืมกำลังเพิ่มคนคุ้มกันในเรือนอวี้ถางนี่สักเท่าไหร่....ข้าก็ยังมีปัญญามาเอาชีวิตเจ้าอยู่ดี!

บรรดาสาวใช้ผู้อื่นซึ่งคลานไปหลบมรสุมอยู่ที่มุมห้อง   ต่างเกรงกลัวจนตัวสั่นสะท้าน  มู่หรงเสวี่ยไม่สนอกสนใจพวกนางแต่เดินมุ่งหน้าออกไป


แขนข้างหนึ่งที่ทอดขวางทางออกของนางอยู่กลางพื้น,  มู่หรงเสวี่ยหาได้สนใจ  จงใจกระทืบเท้าลงไป   เสียงร้อง “โอ้ย!  ด้วยความเจ็บปวดของกัวมาม่าดังลั่นเรือนอวี้ถาง  เสียงแหลมสูงไปถึงชั้นฟ้าไหนต่อไหน............................


..........................................
จบบท

60 ความคิดเห็น:

  1. สวยประหารจริงๆๆ เลย ตาต่อตา...ฟันต่อฟัน....อย่างชัดเจนฉับไว

    ตอบลบ
    คำตอบ
    1. สะจายเจงๆๆ
      เสียดายที่มันยังไม่ตาย

      ลบ
  2. ไม่ระบุชื่อ9 ม.ค. 2560 15:08:00

    รู้สึกสะใจ น่าจะตืบให้ตาย ๆ ไป พวกแก่กะโหลกกะลา

    ตอบลบ
  3. โดนใจมากกก เด็ดขาดสุดๆ

    ตอบลบ
  4. จัดเลี้ยงคืนได้อร่อยมากมายจริงๆๆ เจ้าค่ะ

    ตอบลบ
  5. โดนสุดๆ โดนใจจิงๆ อัดได้สวย นังแก่กระโหลกกระลา มันต้องเจอของจริงแบบนี้

    ตอบลบ
  6. โหดแท้เหลา 555

    ตอบลบ
  7. ไม่ระบุชื่อ9 ม.ค. 2560 15:42:00

    เด็ดขาดมากจ้า สุดยอด

    ตอบลบ
  8. เซ็ง นึกว่าจะเชือดทิ้งไปเลย เก็บไว้เป็นหอกข้างแคร่ซะงั้น มันไม่สำนึกหร็อก เดี๋ยวก็ต้องหาทางเล่นงานอีก

    ตอบลบ
  9. สะใจมาก อย่าได้แคร์มีแบ็คใหญ่แบบฝ่าบาทด้วยแล้ว เชิดจ้า
    สวยประหารจริงๆ

    ตอบลบ
  10. โอ๊ย!สะใจ ไม่เคยสะใจอะไรเท่านี้มาก่อน ตอนที่แล้วยังเม้นท์ในเฟสอาหารเป็นยาฯอยู่เลยว่าควรตัดหัวนักฆ่าไปโยนใส่ยัยเฒ่าตู้ 555 หัวมาจริงๆ แล้วยัยกั่วมาม่ายังมีหน้ามาสั่งสอนอีกนะ ควรโดนกระทืบแขนขาให้หักไปซะเลยจะได้ไม่ต้องเป็นมือเป็นเท้าให้ยัยแก่ตู้ทำชั่วอีกต่อไป

    ตอบลบ
  11. โอ๊ยยยยยยยยย ถูกใจ สวย โหด

    ตอบลบ
  12. น่าเอาให้พิการไปเลย

    ตอบลบ
  13. ปรบมือค่าา

    ตอบลบ
  14. ปรบมือค่าา

    ตอบลบ
  15. เหอะๆ เดี๋ยวคงเจออินางหลานต่อ เห้อ...
    แต่เมื่อกี้โดนใจเจ้มากค่ะน้อง ยกนิ้วให้เลย

    ตอบลบ
  16. ความคิดเห็นนี้ถูกผู้เขียนลบ

    ตอบลบ
  17. จัดได้สะใจจริงๆ

    ตอบลบ
  18. คิดไม่ถึงว่านางเอกจะเอาคืนแบบตรงๆอย่างงี้เลย สะใจมาก

    ตอบลบ
  19. สุดยอดของการเอาคืน สะใจแฟนคลับมากมาย สาแก่ใจข้านัก55555555

    ตอบลบ
  20. "ลูกเตะกระชากวิญญาณ" อร่อยไหมยายแก่ 5555

    ตอบลบ
  21. รู้สึกฟินนิดๆ แต่ยังไม่ถึงกับสาแก่ใจเท่าไร

    ตอบลบ
  22. สะใจ เจ้ มากกกกกกก 100ดาว เลยค่ะ

    ตอบลบ
  23. 555. สะใจ. คิดว่าตัวเองแน่. กำลังสนุกมาอัพไวๆนะค่ะ. ขอบคุณค่ะ.

    ตอบลบ
  24. สะใจมากค้า

    ตอบลบ
  25. จัดหนักได้สะใจ น่าจะฆ่าให้ตายไปเลย

    ตอบลบ
  26. มีความสุขมากกกกก สะใจสุดๆ

    ตอบลบ
  27. สะใจมากกกกกกกกกกกกกกก ไลค์ให้ล้านครั้ง

    ตอบลบ
  28. สวย เผ็ด ดุ ครบมาก สมน้ำหน้ามัน

    ตอบลบ
  29. เสียดายน่าจะฆ่าทิ้งไปซะให้หมดเรื่อง

    ตอบลบ
  30. สระใจมากค่ะมีนต้องโดนแบบนี้

    ตอบลบ
  31. สระใจมากค่ะมีนต้องโดนแบบนี้

    ตอบลบ
  32. เป็นตอนที่สะใจมากๆจริง พอๆกับตอนที่ซ้อมนังองค์หญิงเลย ถ้าจะให้แจ่มมากยิ่งขึ้นขอตื้บชายจิงด้วยอีกสักคน

    ตอบลบ
    คำตอบ
    1. ไม่ระบุชื่อ9 ม.ค. 2560 23:05:00

      เห็นด้วยอย่างยิ่ง อยากให้ตื้บชายจิงให้เละคาบาทาว่าที่อนุจริมๆ จะได้เห็นมั้ยนะ

      ลบ
    2. เห็นด้วยๆ ขออีกสักดอก เอาแบบจัดหนักเลยนะ ไอ้ตัวเนี้ย

      ลบ
  33. สะใจมากเหมือนตอนที้ซ้อมยัยองค์หญิงนั่นไม่รุ้จะบรรยายยังงัยรู้แต่ สะใจๆๆๆๆ

    ตอบลบ
  34. นี่อ่านไปละก็ยิ้มมุมปากไปด้วย 55555

    ตอบลบ
  35. เจ้ใหญ่นี่สายโหดจิงๆสะใจ

    ตอบลบ
  36. เจ้ใหญ่นี่สายโหดจิงๆสะใจ

    ตอบลบ
  37. ไม่ระบุชื่อ10 ม.ค. 2560 07:21:00

    สวยสังหาร ชอบๆๆๆคร่า

    ตอบลบ
  38. สะใจมากเลยค่ะ 555

    ตอบลบ
  39. เสวี่ยเออร์โหดเว่อร์ ย่ารองน่าจะคิดได้แล้วนะ โดนไปขนาดนี้ 😆

    ตอบลบ
  40. มันต้องงง อย่างนี้สิ สะใจมากกกก
    ผู้เฒ่าก้อผู้เฒ่าเถอะ....
    ท่านพี่ไปไหนเนี่ยน้องสาวกลับมาแล้วว
    กระทืบคนลั่นจวนขนาดนี้ยังไม่ออกมาอีก

    ตอบลบ
  41. สาแก่ใจ โหดมาโหดกลับ สมน้ำสมเนื้อ

    ตอบลบ
  42. เอาคืนได้ถึงพริกถึงขิงมาก

    ตอบลบ
  43. ความสะใจมันเป็นอย่างนี้5555

    ตอบลบ
  44. เจอขนาดนี้จะเข็ดไหมน้อ. 55555

    ตอบลบ
  45. ไม่ระบุชื่อ10 ม.ค. 2560 23:32:00

    นางเอกอย่างโหด โดนใจสุดๆ

    ตอบลบ
  46. 55555สาแก่ใจข้ายิ่งนักยายแก่ตู้คงจะหายซ่าได้ซะทีนะ โดนใจมากๆๆๆ

    ตอบลบ
  47. คำเดียวจะให้สองแก่เลย "สมควร"

    ตอบลบ
  48. สะใจอ่ะน่าจะจัดให้อีกและเอานางกัวมาม่าให้ตายสะชิ

    ตอบลบ
  49. ตอนนี้สะใจสุดๆๆๆ 👍🏻

    ตอบลบ